سلام بهار با شخم بهاره

   بهار فرا رسیده است و فصل تجدید حیات است. اما هنوز ردپایی از زمستان در راه کار وجود دارد. ضربه سرد روی گونه ام، در طول مسیر درختان مرده اند، علف ها بیرون نیامده اند. مردم در خیابان محکم بسته شده بودند و دستانشان در آستین هایشان بود.
در واقع آهسته قدم بزنید متوجه می شوید که بهار از راه رسیده است. پرندگان از یک تا دو تا سه جیک جیک می کردند. سفر پیدا شده است که برخی در سرب بوده اند، شکوفه های هلو صورتی مناقصه وارد سر، سر بالا برای نشان دادن زیبایی خود را به مردم است.
اما پدیده دیگری وجود دارد که به نظر می رسد مردم با آمدن بهار از آن غافل می شوند. در حاشیه شهر می توان دید مردمی که در آنجا زندگی می کنند عجله دارند. در خیابان، در بازار، افرادی که کلاه حصیری به سر داشتند، یا لباس آبی پوشیده بودند، یا پوشیده بودند، یکی یکی در غرفه های غلات و دانه های ذرت می فروختند و به تکاپو افتادند تا قیمت را بپرسند، برخی صدای رئیس را شنیدند. می گویند یک پرداخت جسورانه، برخی و رئیس قیمت را از بین بردند، برخی فقط برای رفتن به غرفه بعدی پشتیبان گذاشته اند. وقتی دورتر را نگاه می کردم، می توانم یک تکه سبزی سبز را پشت خانه ببینم و زمین بی رنگ پر از دانه بود. به آن شالیزارها نگاه کنید، ابزارهای قدیمی را فراموش کرده‌ایم، روغن را پر کنید، میکروکلتیواتور روی زمین می‌چرخد و خاکی که از آنجا می‌گذرد بالا می‌رود. با نگاهی به باغچه کنار شالیزار یادم افتاد که از چاقوی دیم برای ساماندهی این زمین علفزار استفاده کردیم و حالا میوه داده است. در طول سال نو، طعم بسیار شیرینی دارد.