با توجه به روشهای مختلف تأمین سوخت ، موتور بنزینی را می توان به نوع کاربراتور و نوع تزریق (یا نوع تزریق الکترونیکی) تقسیم کرد. Carburetor معمولاً در موتورهای مدلهای قدیمی استفاده می شود. در موتور بنزینی از نوع تزریق ، بنزین را می توان در هنگام ورود به هوا یا مستقیماً درون سیلندر تزریق کرد. فرآیند تزریق را می توان با یک برنامه رایانه ای کنترل کرد ، بنابراین سوخت می تواند به طور یکنواخت تر در هر سیلندر توزیع شود. در عین حال می توان با کاهش مقاومت هوای ورودی به دلیل عدم وجود گلو ، متوسط فشار کارآمد و حرارتی موثر در سیلندر را بهبود بخشید. علاوه بر این ، احتراق گره را می توان کاهش داد یا از آن جلوگیری کرد.
بالاترین موقعیتی که پیستون می تواند در جهت صعودی سیلندر به آن برسد ،" نامیده می شود ؛ بالای مرکز مرده&به نقل از ، و کمترین موقعیتی که پیستون می تواند در جهت رو به پایین به آن برسد ،" نامیده می شود ؛ مرکز پایین مرده&به نام. ؛ در بسیاری از موتورها ، در TDC ، قسمت بالای پیستون با قسمت بالای سیلندر شسته شده است. حجم محفظه احتراق ، حجم حفره در قسمت سیلندر بالای پیستون است ، اما این حجم به دلیل شکل بالای بالای پیستون ، کمی تغییر خواهد کرد. بنابراین ، تعریف دقیق نسبت تراکم باید نسبت حجم کل سیلندر در حجم محفظه احتراق کل BDCto در نقطه مرده بالا باشد. نسبت تراکم شاخص مهمی از عملکرد موتور است. فاصله خطی از TDC تا BDC سکته مغزی نامیده می شود.
